Neolityczne siedliska ludzkie odkryte w okolicach Seulu dowodzą, że tereny te były zaludnione już około 4000 lat p.n.e. Wiadomości o Dzoson, pierwszym państwie koreańskim powstałym w VI wieku p. n.e pojawiły się w chińskich kronikach dopiero około I wieku p.n.e. Pierwszą stolicą Pekdze było miasto Wiryesong - dzisiejszy Songnam, stanowiący obecnie dalekie przedmieścia metropolii seulskiej. W 1392 r. przeniesiono stolicę do Hanyang-gun - miasta, które nieoficjalnie zaczęto nazywać Seulem, co po koreańsku oznacza stolicę. W 1592 r. Japończycy najeżdżają kraj, łupiąc i pustosząc miasto. W 1636 r. ma miejsce inwazja Mandżurów, w trakcie której Seul zostaje ponownie splądrowany - tym razem przez wojska chińskie. Pokojowy sojusz z Chinami trwa do 1894 r., kiedy to wybucha wojna japońsko-chińska, rozpoczynająca okres hegemonii Kraju Kwitnącej Wiśni w całej Azji Południowo-Wschodniej. W 1904 r. wojska japońskie zajmują Seul, a w 1910 r. następuje całkowita aneksja Korei i rozpoczyna się trwający 35 lat okres okupacji japońskiej. Po raz ostatni miasto zostało zniszczone podczas wojny koreańskiej.